Dit is Han Schröder, dochter van Truus Schröder. Ze groeit op in het Rietveld Schröderhuis en kiest later – net als haar moeder - voor een carrière als architect.
“Ze vertrouwen een vrouw de bouw van een project niet toe.”
Als Schröder zeven jaar is, verhuist ze met haar moeder naar het Rietveld Schröderhuis. Een wereld van verschil met hun huis aan de Biltstraat.
Haar moeder leeft bewust sober, maar Han Schröder trekt haar eigen plan. Op haar zestiende rijdt ze zonder rijbewijs in een Bugatti door Utrecht.
In 1936 vertrekt Schröder naar Zürich om architectuur te studeren. Ze gaat op kamers bij hospita Florence Maly, een kunsthistoricus van veertig. De twee krijgen een relatie.
In 1940 haalt Han haar architectuurdiploma.
In 1954 start Schröder haar eigen architectenbureau in Amsterdam. Ze ontwerpt een huis voor haar broer in Hattem. Haar broer is directeur van een aannemersbedrijf.
Zo'n tien jaar later ontwerpt ze een wooncomplex voor gepensioneerde, alleenstaande verpleegsters in Austerlitz. Net als in het wereldberoemde Rietveld Schröderhuis hebben de ruimtes bewegende scheidingswanden.
Schröder stopt als architect in 1963 en emigreert naar de Verenigde Staten, waar haar partner Maly inmiddels woont. Daar geeft ze les in interieurontwerp aan verschillende universiteiten.
Na haar overlijden laat Schröder veel werk achter, samen met een grote hoeveelheid correspondentie van haar moeder. Dit materiaal wordt opgenomen in de collectie van het Centraal Museum.
