
Gerrit Rietveld ontwerpt deze stoel in 1919 voor een prijsvraag. Het moet een eenvoudige armstoel worden die minder dan 35 gulden kost. Wat begint als een betaalbare stoel, groeit door de jaren uit tot een van de bekendste ontwerpen ter wereld.
Je denkt misschien: waar zijn de bekende kleuren? Deze eerste stoel is nog ongekleurd.

Pas later krijgt de stoel zijn herkenbare kleuren rood, blauw, zwart en een beetje geel.

“We moeten helpen het leven te vereenvoudigen, te verlossen van overtolligheden.”


Zo maken studenten van de Gerrit Rietveld Academie in Amsterdam in 1987 tientallen 'kreupele' rood-blauwe stoelen als protest tegen bezuinigingen op het cultuuronderwijs.
Conservator Eva Burgering over de 'kreupele' stoel.
Kreupelmeubels als protest
In 1987 bedenkt kunstenaar Jos Houweling een opvallend protest tegen bezuinigingen in het onderwijs. Hij zaagt één poot af van de beroemde Rietveldstoel. Die staat symbool voor het instabiele onderwijssysteem. Studenten van de Rietveld Academie bouwen de stoel, onder leiding van docent Rob Schröder. Tijdens de opening van ‘Amsterdam Culturele Hoofdstad van Europa’ op 18 mei 1987 staan deze en andere ‘kreupele’ Rietveldstoelen als teken van verzet op de Dam.

Een man verkleed als minister-president Lubbers maakt korte metten met een Rietveldstoel. Ook dit optreden is deel van het protest tegen de dreigende bezuiniging.

Claudia de Breij zet deze met nieuws beplakte stoel op het podium tijdens haar oudejaarsconference in 2019.
Voor haar staat hij symbool voor mensen die durven te breken met conventies – net als Rietveld.

Het geel ziet hier groen van kleur: het is geïnfecteerd met een virus.
Zo vraagt Kunstcollectief General Idea aandacht voor hiv en aids, een ziekte waaraan twee van de drie leden van het collectief zijn overleden.

Kunstenaar AA Bronson vertelt waarom kunstcollectief General Idea juist een Rietveldstoel gebruikt.

Om iets nieuws te maken moet je soms eerst iets afbreken. In zijn serie Smoke verbrandt Maarten Baas bestaande designklassiekers. Ook Rietvelds stoel moet eraan geloven. Is dit vadermoord of creëert Baas een nieuw icoon?


Met ‘Nobody gives a shit about Rietveld in Mali’ vraagt kunstenaar Victor Sonna aandacht voor precies dat probleem. Hij maakt het werk samen met vrouwen uit Mali van gevlochten riet.