S. van Ravesteyn

Samen met het Stichting Architectuurmuseum in Amsterdan en met medewerking van de Rijksdienst voor de Monumentenzorg zette het Centraal Museum een tentoonstelling op over de architect Sybold van Ravesteyn (1889-1983), De expositie liep van 19 november 1977 tot en met 8 januari 1978. Nadat Van Ravesteyn in 1912 afstudeerde als civiel ingenieur, kwam hij in dienst van de Maatschappij tot Exploitatie van Spoorwegen. In 1918 werd hij betrokken bij de bouw van het derde administratiekantoor voor de Spoorwegen aan het Moreelsepark. Dit inspireerde hem tot het zelf ontwerpen: eerst meubelen, daarna architectuur. Tot zijn pensionering in 1952 werkte hij voor de architectuurafdeling van de Spoorwegen; hij ontwierp en verbouwde onder meer stations in Utrecht, Rotterdam, Lage Zwaluwe , Roosendaal en Gouda. Daarnaast is hij bekend als architect van diergaarde Blijdorp in Rotterdam, benzinestations voor Purfina en het stationspostkantoor in Nijmegen. In de jaren twintig en dertig van de vorige eeuw behoorde Van Ravesteyn tot de groep architecten die in hun ontwerpen alleen nog maar rekening wilden houden met eisen van bruikbaarheid en doelmatigheid van de opdracht. Deze 'functionalisten' zagen af van traditionele, versierende, decoratieve toevoegingen. Rond 1938 ging Van Ravesteyn een eigen koers varen: hij verweet zijn collega's gebrek aan fantasie, wat in zijn eigen werk resulteerde in het uitbundig toepassen van gekrulde vormen en 'barokke' versieringen. Op het gebied van architectuur en meubelkunst ontwikkelde hij zich van een aanvankelijk nieuw-zakelijke ontwerper tot een controversiële figuur. Voor een deel van zijn collega's was zijn werk op den duur onaanvaardbaar.