Joyce Vlaming

In 2011 begon Joyce Vlaming aan haar project, waarin ze op secure wijze zwarte ‘bijfiguren’ in historische 17de- en 18de-eeuwse schilderijen portretteert. Deze jongens (en soms ook meisjes) staan afgebeeld op de portretten van de beau monde van Nederland, in een periode waarin de slavernij overzee hoogtij viert. Lang is gedacht dat deze bijfiguren fictief waren, maar uit recent onderzoek blijkt dat velen van hen wel degelijk hebben bestaan. Vlaming selecteert voor deze tentoonstelling twaalf schilderijen uit verschillende particuliere en museale collecties in Nederland, waaronder ook die van het Centraal Museum. Door middel van fotografie verwisselt ze de hoofd- en bijrol in het portret en laat ze ons opnieuw naar een schilderij kijken. Ook verzamelt ze zoveel mogelijk persoonsgegevens van de geportretteerden. Twaalf anonieme personen krijgen zo beetje voor beetje hun geschiedenis terug. De portretten zijn te zien naast beelden van de originele werken in hun context.