De woorden en de beelden : tekst en beeld in de kunst van de twintigste eeuw

In De Witte Raaf, editie 104 juli-augustus 2003, schreef Margriet Schavemaker, hoofd Collecties en Wetenschap bij het Stedelijk Museum Amsterdam, onder meer naar aanleiding van de tentoonstellingen De woorden en de beelden (Utrecht 1991), Die Sprache der Kunst (Wenen 1993) en High and Low (New York 1991): "Deze tentoonstellingen werden beheerst door één gedachte, namelijk dat de introductie van taal in de beeldende kunst vanaf het vroege kubisme van Picasso en Braque gezien moest worden als een doorbreking van de grenzen tussen hoge en lage cultuur. Taal stond voor het lage, de wereld buiten de kunst, die in de twintigste eeuw de wereld van de hoge kunst was binnengedrongen. In zekere zin waren deze tentoonstellingen genealogieën van het postmodernisme: teleologische geschiedenissen die allemaal leidden naar de jaren tachtig, een tijd van toenadering tussen high en low, waarin theoretici gewag maakten van een linguistic turn en beeldend kunstenaars zoals Jenny Holzer, Barbara Kruger en Jean-Michel Basquiat diverse vormen van taal in hun kunst verwerkten. Hoewel men ervan uitging dat het gebruik van taal in de beeldende kunst steeds gelijkstond met een introductie van de lage cultuur in de hoge cultuur, had men ook belangstelling voor de rol die taal in oudere kunstvormen had gespeeld."