Brief over ditjes en datjes en over bezoek Rein met vrouw en kinderen
[begin tekst in zwarte pen] 17-1-75 ? [einde tekst in zwarte pen] Lieve Kee, Zaterdag kwam je brief binnen, je vorige had ik intussen terug gevonden tussen een krantje en een kleiner adres omhulsel. Het trof me dat ik je juist geschreven had het gevoel te hebben dat je in een gunstige periode verkeerde voor je werk en dat je direct daarop schreef over die aanbieding voor een andere baan en dat je een extra bedrag krijgen zou in Sept voor je vele werk, dat dan toch maar opgevallen was. Viel het gelijktijdige jou ook op? Nu maar de uitslag afwachten van de onderzoekingen van je hele lieve corpusje! Ik ga morgen even naar Maas omdat mijn urine zoo troebel is en vlokken heeft. Het is al wel weer veel beter maar dan praat ik over mijn ingewanden meteen met hem, veel gisting en telkens een klein beetje zonder drang. Fijn dat je tot 8 Maart vacantie hebt vanaf Paschen zeker? En daarna de laatste sprong voor de vacantie is die ook nog er druk en zwaar? Vanmorgen belde Rein op dat hij naar de tentoonstelling ging met z’n vrouw en kinderen daarna zouden ze graag hier even komen. Alhoewel ik wel in de rommel zat breeduit een bad genomen had en de afwasch van gisteren er nog stond en alle kamers flink met rommel die je krijgt als je echt eens wat doen wil zei ik toch ja omdat ik Mieke z’n vrouw toch graag wilde ontmoeten Daar kwamen ze dan aan om 3 uur stralende flink gezette Rein, mager zwartharig Mieke al zonder veel fleur meer, en 3 kinderen. Wiebke, smalletjes soms druilerig lijkend op Go vroeger van houding, en van kopje en [begin onderstreping] houding van het kopje [einde onderstreping] herinnerde ze me aan An van vroeger. [begin tussengevoegde tekst] Dat werd ineens weer heel wakker in me. [einde tussengevoegde tekst] Ze is 11 jaar en moet nu naar de brugklas voor de keuze v verdere school. Ze houd van taal en geschiedenis en niet van rekenen. Ze is erg lief om te zien, maar stil, hulpvaardig en ’t lijkt of ze het innerlijk flink moeilijk heeft! Het andere kindje ook lief maar veel levendiger en sterk [begin tussengevoegde tekst] wel bleekjes, dik haar donkerblond [einde tussengevoegde tekst] daar kreeg ik geen kijk op ze zijn steeds bezig bekijken alles heel voorzichtig en je hoort ze haast niet, daarbij een donkere [begin tussengevoegde tekst] roodharige [einde tussengevoegde tekst] oudere jongen “Erik” van een jaar of 14 (zoon v Mieke) die je toch nog 2 zoenen geeft al kent hij je niet en direct in de oude stoffige encyclopedies zat te neuzen. Dat doen nou alle jongens van die leeftijd hier, [begin tekst in linker kantlijn] vooral [einde tekst in linker kantlijn] verouderde encyclopedies beminnen; met Mieke direct contact over te hoge kamers nonnen kostschool enz. Haar liefste vriendin van (77) is [Poelly?] de vrouw van die architect die beeldhouwer werd, eerst de medewerker v Merkelbach de ijveraar voor tent enz van abstracte kunst, kan niet op z’n naam komen. die [Poelly?] was heel erg ziek aan de rand van de dood, wil niet eens meer beter worden. heeft erg veel pijn en heeft een vreemde ziekte waarvan men niet veel weet, ik meen van het bindweefsel. Ze liet me de groeten doen waarover ik verheugd was want ik mocht haar graag ze was hartelijk ijverig en vrolijk altijd. maar had persoonlijk nooit veel [begin tussengevoegde tekst] contact met haar [einde tussengevoegde tekst] De vrouw van Wolterbeek ligt in een ziekenhuis, Cora weet niet waarom want W. is haast niet te bereiken geweest Hij lag ziek bij een getrouwde dochter [begin tussengevoegde tekst] (met een arts getrouwd) [einde tussengevoegde tekst] in Noord Holland. maar is nu weer thuis maar wilde niet afspraak maken en zoo en had een zwak stemmetje zei Cora. Ze zou hem gauw weer opbellen.