Vandaag kwam eerst Wim, [begin tussengevoegde tekst] en om 1 uur [einde tussengevoegde tekst] net toen ik naar Neuman en dan later naar Hilterman wilde luisteren kwam - - - - - Fons Seiler met vrouw en 2 kinderen zoo maar op bezoek zooals hij dat ± 10 jaar geleden ook gedaan had met één kind toen nog. Hij was heel gewoon en hartelijk en aardig en zij (eigenlijk wat geslotener figuur) voor haar doen ook zeer vriendelijk. Ik had het gevoel vooral van Fons dat het echt was. Hij vroeg ook naar de stoelen en ik zei dat ik van Amerikaanse bezoekers had gehoord dat ze hun charme verloren hadden met hun gearchiveerdere [?] duurdere klasse en ik geloof dat hij dat ook wel zoo dacht. Daarna kwam Oorthuys aan het archief werken ’n paar uurtjes met die assistente die me nu tevens z’n vriendin lijkt en z’n zoontje Ik had er wel niet veel mee te doen maar het was me toch te druk alles met elkaar. Nu zijn de feestdagen ook hier weer voorbij. En ik kan me begrijpen wat dat voor jou betekent. Voel je maar niet bezwaard dat je geen lange brieven schrijven kunt. Misschien praten we nog eens wat bij v d zomer of schrijf je me dan eens uitvoerig de belangrijkste dingen. Eerst nog de uitslag van al dat onderzoek! en een oplossing voor de jodium behoefte! Wolterbeeks vrouw knapt gelukkig wat op maar nog niet thuis en hij zweeft een beetje van thuis, naar een getrouwde dochter en dan weer ‘ns naar huis. Aan praktijk doet hij niet veel meer, maar Cora mocht toch komen. Cora blijft nu nog wat meer thuis maar ‘t zal toch wel tot Mei duren eer ze alles klaar heeft van haar eigen werk voor de eind oplevering. Bevalt Janet het werk? en blijft ze het volgende jaar en heb je er echt hulp aan? We hadden onze emailleer les. Het was heel prettig maar natuurlijk alles nog toeval. Julia Stibbe (of hoe ze heet) was er direct heelemaal in en maakte direct een wit [begin doorhaling] broche [einde doorhaling] hangertje met schaduwlijnen erop ([begin onderstreping] heel [einde onderstreping] lichtgrijs van gekantelde vierkanten op het witte vierkante grondvlak, de leraar dacht “dat kleurverschil is niets, dat wordt niets”, maar ’t was een verrassing voor hem, ook een beetje voor mij en voor [begin onderstreping] haar [einde onderstreping] helemaal [begin onderstreping] niet [einde onderstreping]. ’t was direct acceptabel! [begin onderstreping] Hij [einde onderstreping] maakte onder invloed v d omgeving een heel slechte Mondriaan en ik een barokachtig toeval geval Het oventje deed het goed maar moet [begin onderstreping] voor [einde onderstreping] verwarmd worden en dat wisten we geen van allen dus duurde alles erg lang. De man wil ons best nog eens helpen maar Stibbetje zal het gauw net zoo goed kunnen en voorlopig zal ik heel blij zijn als ik die oorknoppen weer heb of zoiets dergelijks. nu heb ik weer even gelegen en ga weer verder. Iedereen bedacht me met een Paaschversierseltje en zelf had ik niets gedaan, kon het gewoon niet opbrengen. Met wat zon moet het elan terug komen, net als bij jou geloof ik, maar dan met vacantie rust bij jou. Ik hoop dat dit heel erg voor je slagen kan. Je eigen vakantie moet voor 100 % no [begin onderstreping] een [einde onderstreping] – als je dat maar weet! // M’n eigen leven is ’n beetje veranderd. plotseling beteken ik wat meer door dat boek van Mulder enz. Het heeft wel een prettige gemakkelijke kant maar hoe het komt weet ik niet, het elan is er wat uit bij me. Zonder kwalen voel je je toch ouder worden en dat is eigenlijk wel prettig en rustig. Daarbij geloof ik dat het schrijfwerk v Riet nu wel een kans gekregen heeft. [brief gaat door in andere kleur blauwe pen] belangstelling gewekt is bij enkelen [begin doorhaling] door [einde doorhaling] via de korte [?] lezing van Gerrit Jan over R’s onderwerp egoisme. [begin tekst in linker kantlijn] Dinsdag [einde tekst in linker kantlijn] gelukkig zijn de Paaschdagen nu weer voorbij, veel rust of extra werktijd heeft er niet ingezeten. Nu kun je weer menschen opbellen en ze herinneren aan wat ze zouden doen. Zulke dagen zit je dat eigenlijk [begin tussengevoegde tekst] alleen [einde tussengevoegde tekst] op te tellen. We gaan dus weer dapper verder. Het ziet er buiten nog echt koud uit. als de zon er eindelijk door kan verandert alles hier met een slag. Bij de v Hasselts aan d overkant had ik “het boek” afgegeven als dank voor hun vriendelijkheid. Ze kwamen een anderhalf uur later [begin tussengevoegde tekst] stralend [einde tussengevoegde tekst] aanzetten met een grote papyrus plant die heel hoog kan worden [begin tussengevoegde tekst] altijd in ’t water moet staan [einde tussengevoegde tekst] en nu onder hun wakend oog verder zal leven. Echt èrg lief en toch benauwend! De azalea struik van Warners is uitgebloeid [begin tussengevoegde tekst] 2e keer [einde tussengevoegde tekst] en moet nu een andere overwintering hebben. Warners heeft nooit wat aan de Stichting gestuurd. Hij is toch een slimmerd geloof ik nu. Jij waarschuwde al voor z’n gierigheid en met deze menschen-kennis en wijsheid die ik de laatste tijd nogal op doe eindig ik dit Paaschverslagje en ga nu in gedachten (ook met jou) liever de lente tegemoet die heel zeker komt, nat of droog (mij hindert dat niet) maar minder geniepig koud. Veel heel veel lieve wenschen [brief gaat verder in andere kleur blauwe pen] voor je beiden voor de laatste stoot. Ik hoop dat je echte waardering zult ondervinden voor je toewijding aan hun en jouw taak en dat je het het volgende jaar wat kalmer aan zult willen hebben – dus meer assistentie onder jouw leiding [begin tekst in linker kantlijn] Je ouwe Guup die het allemaal zoo goed meent te weten. Dag! [einde tekst in linker kantlijn]