// 23/2/75 Lieve Kee ik begin vast aan m’n weekend briefje als is het kwart voor elf in de avond. Ik heb al 2 uur heerlijk gerust van 6 – 8 of zoiets kan er dus wel weer even tegen Wim was hier en daarna zus met Wim besprak ik de beurs. Zijn bank had hem geraden de Robecos te verkopen, olie te kopen en philips ik weet niet of hij dat al had. [begin onderstreping] geen [einde onderstreping] Amerikanen was hem aangeraden en had hij ook niet wel OXO duitsch en Unilever en Participate + alg fondsen bezit. Ik hoor ook nog wat hij weg moet doen o a was dat Bredero – (HBU passeert dit keer vrij zeker het dividend tenzij dat ze het uit de reserves kunnen en willen […] [geven?] [begin tekst in rechter kantlijn] heb ik niet [einde tekst in rechter kantlijn]. // Zus adviseerde me daarna over mijn kleren. We vonden het toch allebei nodig dat ik iets nieuws kocht voor de opening v d tentoonstelling 4 uur ’s middags. [begin tekst in linker kantlijn] 6 maart centr museum [einde tekst in linker kantlijn] ‘morgens 11 uur aanbieding namens Bruna bij de persconferentie van het eerste exemplaar van het boek dat nu niet meer de catalogus is en morgen krijg ik van Gerrit Jan de kaft te zien die op een voorstel van Mulder is gemaakt door hun tweeen + Stibbe de graphicus die bij Mulder woont op de werkplaats net als van Rossem ieder op eigen gelegenheid. allemaal samen hebben ze [begin doorhaling] de uitgave [ einde doorhaling] aan het boek (ieder het zijne weliswaar) gedaan en drukkerij de Jong drukt het en Bruna geeft het uit [begin tekst in rechter kantlijn] Ik heb [..] veel aan de tekst gedaan maar het is niet (en ik wil het ook niet) meer van mij als schrijver [einde tekst in rechter kantlijn] Bruna denkt er ook over Brown te herdrukken of een aanvulling te maken voor na 58. en Gerrit Jan zou graag een deel v h schrijfwerk van R. uitgeven, maar daarvoor moeten de kinderen R toestemming geven. Ze zijn geïnviteerd voor de opening maar ze zullen zorgen dat we niet naast elkaar zitten. alhoewel er geloof ik alleen maar 10 minuten door P gesproken wordt. de rest is rondlopen en kijken en lezen? 2 zalen // Zus heeft vrijdag haar laatste dag op kantoor. Ze krijgt een heerlijke stoel en een litho allebei door haar zelf uitgezocht. Ze drinken met z’n allen een borrel en dan gaan ze met elkaar eten wie maar mee willen doen geen speciale invitaties, maar geen paren; alleen eigen volk. Zondag mag ik komen kijken naar haar verbouwing en praten over de kleuren in de keuken. Ik kom per trein naar Amsterdam en daar haalt ze me op en ze brengt me dan wel weer per auto thuis. 2 x op en neer lijkt me na al die afscheid emoties wat veel. Zus denkt er over nu niet zoo lang naar Amerika te gaan. Wat me erg verstandig lijkt omdat haar nieuwe huis beter klaar komt terwijl ze er is. Nel Stoop [Hoop?] heeft altijd complicaties eerst zij ziekte, toen assistent en man ziek, kinderen zoodat Zus er niet genoeg aan heeft Ze weet niet dat Zus me [begin tekst in rechter kantlijn] vroeg eens te komen kijken zal het heel tactvol doen en ik vind het leuk [einde tekst in rechter kantlijn] Je ziet dat er hier ook nog leven in de brouwerij is maar alles gaat wel in wat ernstiger stemming als ‘t gewoonlijk in de laatste tijd ging Het leven wordt steeds duurder Je schrikt overal voor terug op ’t ogenblik om de kosten. je ziet het eind niet [begin tekst i linker kantlijn] maar je voelt wel verschuivingen in uitzichten [einde tekst in linker kantlijn] kan mee en tegenvallen, we hebben er niet direct zorgen over binnenshuis, maar je leeft t wel mee en ik meen het ook in jouw brieven te merken. vooral nu met de moeilijke John, die je hoop ik gauw kwijt bent! Ik denk dat het je eigenlijk meer verdriet dat J. zo gemeen deed dan dat het erg is voor je dat hij je zwart maakt bij je bazen. Ik geloof zeker dat jij daar het winnen zou, maar het is naar dat hij zoo doet, terwijl bovendien je hem erg veel steun gaf. Ik heb toch altijd het gevoel dat je veel verschillende menschen om je heen hebt en om jullie heen hebben die erg op jullie gesteld zijn, je kunt die ondankbare beter helemaal loslaten hij komt vanzelf wel tot inzicht vroeger of later. Bovendien schijnt hij zijn eigen probleem het eigenlijke niet te kennen en waarschijnlijk kent niemand het, dan past [begin onderstreping] naast strengheid [einde onderstreping] ook nog een erbarmen. Het is nu maandag morgen en zie aankomen dat ik niet lang meer schrijven kan, de maandag brengt altijd verrassingen en activiteit. // Ik lees altijd graag over je belevenissen, vrees dat je niet in die jazz mis terechtgekomen bent! Ik geloof en dat weet je zelf ook wel dat je leven [begin onderstreping] veel [einde onderstreping] te gespannen is dat dit zoo niet lang meer door mag gaan. Besteed toch maar niet veel tijd aan mijn brieven meer maar stuur maar luchtpostlijntjes als signaaltjes! “ik ben er nog en - - - - het gaat ons goed.” Ik ben blij met dat aanstaande onderzoek van je op de 25ste. Blijf luisteren naar die goed raad niet zoo te werken dat je altijd een jachterig gevoel hebt. Het zou kortzichtig zijn als je ter wille van nu de naaste toekomst bederft Je kunt veel doen nog en je moet niet alle kracht opgebruiken voor nu. Dat zou [begin doorhaling] wreekt [einde doorhaling] zich toch ongemerkt wreken. Ontspannen werken is anders werken en brengt ook, zij het anders “goeds” op je omgeving in casu je leerlingen over. Ik voel het zelf ook sinds ik weer meer aandacht schenk door meer tijd aan de dingen die wel goed zijn en rede voor vreugde in zich hebben en loslaat wat me ergert niet verdring maar niet te zwaar meer aan tracht te tillen zoodat ik het evenwicht kan proberen te herstellen. Ik zeg dat [begin doorhaling] ook [einde doorhaling] namelijk aan mezelf. bv in het geval van broer en de tuin. en de nalatigheden v Mulder en zijn enorme pleizier om iets goed te maken van de restauratieschade. zoo zie ik het, als praten we er niet over. [begin tekst in linker kantlijn] Ik hoorde dat Smulders je geschreven had. Hoe wisten ze je adres? Een vraag van mij was de stok die de kastdeur draaiend houd Welke kleur had die en hadden de dunne rekjes kleur? [einde tekst in linker kantlijn] [begin tekst in rechter kantlijn] Ik vind het heusch niet zoo belangrijk! Je brief van 18 Febr. was vrijdag de 21ste al hier! Dag Kee Je Guup [einde tekst in rechter kantlijn] [begin tekst in boven kantlijn] Dag lieve Sterkte en zelfverdediging aan je conditie [einde tekst in boven kantlijn] // Voor [begin onderstreping] iedereen [einde onderstreping] is het belangrijkste dat jij gezond blijft van lichaam en geest.