Lieve Kee. Je gezellige opgewekte brief kreeg ik Donderdag en ik heb er al op gereageerd even. Ik schreef je het adres van Teun Koolhaas en ik ben benieuwd of je [begin doorhaling] er op [einde doorhaling] van plan bent hem te schrijven. Ik antwoord hem morgen vandaag is het wat laat er voor geworden. Ik sliep slecht vannacht na al het weg zijn van deze week en heb toen uren oude kranten opgeruimd en tegen de morgen een kort tukje en nu, eind v d middag, een kort dito gepikt en nu ben jij eerst aan de beurt, daarna begin ik met de foto die ik nog sturen wilde. Hiele [?] deed er [begin doorhaling] […] [einde doorhaling] een paar over en misschien is er nog wat voor je bij. Eventueel voor je zelf. Ik ben een beetje in de war geraakt en weet niet meer wat je wel en niet kreeg. En wel en niet hebben wilde. Door bezoekers deze week is de boel door elkaar geraakt maar ik zal straks eens kijken waar en wat ik genoteerd heb. ’t Zit me erg dwars dat ik nog geen kerst pakje stuurde zelfs geen kerstkaart al heb ik er toch echt naar uit gekeken en al lang! Wat was het leuk dat het vaasje zoo raak was! De sjaal leek me iets minder gelukt terwijl ik het omgekeerd had verwacht. Cora die ik de 2de keer meenam zag hem in een mantel van je waar hij precies goed zou zijn [begin doorhaling] was [einde doorhaling] en mij deed hij met z’n bruin en lavendel blauw zoo sterk aan iets in je eigen tinten denken. Ik hoop verschrikkelijk dat je zelf iets deed allebei uit mijn naam, zoodat ik er toch bij ben. Met kerstmis en jullie schik hebben van iets dat je graag had of deed en misschien anders niet gekocht of gedaan had. want ik [begin onderstreping] wil [einde onderstreping] er [begin doorhaling] even [einde doorhaling] even bij zijn net als dat lievenheersbeestje dat maar rondhuppelt over je eigen brief, langs de randjes loopt dan weer wipt naar m’n agenda, verstoppertje speelt en dan weer ineens onder de lamp zal zitten dit figuurlijk en [begin doorhaling] al [einde doorhaling] dit in minimum tijdsverloop want ik wil geen beslag op jullie leggen! Vind het fijn als je en dat je over je leerlingen schreef en hoop vreselijk dat de luie rakkers nog op tijd tot belangstelling komen zullen [begin doorhaling] kwamen [einde doorhaling] Ben ook benieuwd naar de ontmoeting met die prof van Pratty een beetje uitwisseling is zoo heerlijk en nodig. Er moet ook eens aan je eigen opvattingen geritseld [?] worden. Vindt je niet? Dat hebben we allemaal op z’n tijd eens nodig. Hier ’n paar aanhalingen uit de brief v Teun “In sommige gevallen is het of Wright gek wordt, volkomen wild en zinloos. Hij was dan ook een hooghartig man als je zijn geschrift leest.” Mies van der Rohe daarentegen is zoo sober in zijn vormgeving, zoo gaaf en humorloos dat de angst je om het hart slaat als je veel van zijn werk ziet. Zijn invloed op de jongere architecten is echter zeer groot. Ik denk soms dat dat maar gelukkig is, want vooral in dit vak is er veel middelmatigheid, wat zich vaak uit in de meest ziekelijke gebouwen. Door zijn versoberede richtlijnen behoedt hij die menschen voor het ergste in sommige gevallen. Het is [begin doorhaling] zoo [einde doorhaling] voor mij een beetje vreemde manier van uitdrukken van hem waarin ik meen te voelen dat hij iets aan het doormaken is, nog onderweg is. ’t Zal wel waar zijn wat hij zegt maar het is zooveel stunteliger gezegd als waarop [begin onderstreping] jij [einde onderstreping] het zou zeggen, waarbij ik dan toch weer bedenken moet dat hij ook eigenlijk geen architect maar stedebouwer wordt en [begin onderstreping] meen [einde onderstreping] ik civil ingenieur is en dat weet ik weer niet zeker Hij lijkt me [?] (psychisch over moe) over de tocht door Amerika schrijft hij wel mooi. Heeft verschillende nachten in de woestijn geslapen buiten of in de auto “Het is als of je met een klein schip op de oceaan bent” (Hij is een echte zeiler, van een zeilende familie ook). Zoo heb je een heel klein beetje ’n indruk. Ik schreef Anderson in antwoord op z’n aardige brief over jullie ontmoeting. Hoop maar dat mijn brief toch per luchtpost is gegaan!! Zoodat hij alhoewel wat laat weet dat ik […] dit schreef = Ik schreef hem oa: “Thank you for yr kind words on Han. It makes me happy stat in up large and grand and turbulent and vital country she has met you and mrs. Anderson with similar [begin doorhaling] interest] [einde doorhaling] interests. I hope and believe that it did her good. She has chosen for her life not an easy way but I think an enriching one. She is a very dear friend of mine.” [begin doorhaling] and [einde doorhaling] enz. ik heb hem bedankt voor wat hij deed “for our common purpose”. Als je het onduidelijk of verkeerd vindt kun je er toch nog altijd wel iets aan recht zetten. Ik wilde niet trotsch zijn maar ook niet het omgekeerde. Ik hoop echt dat van die ontmoeting iets voor je overblijft. Hij lijkt me open staand en openhartig. ’t Was net of ik van hier uit ook even mee [begin onderstreping] aan de touwtjes mocht trekken. [einde onderstreping] Ik heb haast uitbundige uitgaantjes gehad. Bauhaus. Staatsprijs Sandberg en nu vrijdag mevr. v Doesburgprijs. Ik vind Sandberg wel veel ouder geworden, minder glamour en ook in zijn speeches dacht ik. Van een heerlijke eenvoud en natuurlijkheid [begin doorhaling] nog [einde doorhaling] wel, maar iets te veel over persoonlijke dingen ook en zijn prijsuitreikings speech aan en over mevr v Doesburg. Het was net of bij al die gelegenheden het eigenlijke (of iets eigenlijks à la Riet) er niet uitkwam behalve bij Bruno Zevi misschien die ik natuurlijk (hij sprak Engelsch) weer wel hier en daar verstaan kon maar niet volgen kon “Hij had het leek me erg over het Bauhaus die nu vele zalen vult in ’t Stedelijk en die hij dacht ik aanviel Ik hoop en verwacht wel, dat er een copy rond zal gestuurd worden! Ik moet nu nog naar iedere tentoonstelling toe, want alles was zoo laat en het vroor zoo hard, dat ik na de speeches ijlings naar huis schoot. Het heeft hier hard gevroren, maar doordat er geen wind was en door m’n heerlijke nieuwe mantel kon ik het alles aan! Nu, na gisteren, nog [begin doorhaling] snel [einde doorhaling] naar het trouwen van Eefjes kleinzoon in Delden te zijn geweest ben ik aan het eind van m’n krachten Eefje was op de receptie zoo jong en zacht om te zien en op de thuisreis zoo’n eigenzinnig [begin onderstreping] hand [?] [einde onderstreping] wil uitvoerende en ook wispelturige en oude madame met haar billetjes achteruit stevenend [doorhaling] en hoogst sukkelend en wilskrachtig en toch hulp zoekend en toch haast [?], en steeds meer instortend [begin doorhaling] dat [einde doorhaling] en steunend en zuchtend dat ik ineens kriegel werd en dacht: je moest eigenlijk “mentaal eens over de knie. Je hebt zeker nooit psychisch een pak slaag gehad, dat heb je gemist.” Wat moet je nou in zo’n toestand als je vrienden lijkt? Maar Eefje sprak op de receptie [begin doorhaling] het [einde doorhaling] zelf al eerder het verlossende woord tegen wat menschen. Ze zei: “We zijn ’n soort zusjes”. Hoe raak, dacht ik. Zusjes zijn is iets anders dan vrienden zijn Je kunt als zusje zonder veel liefde toch voor [begin onderstreping] elkaar willen op komen en meeleven [einde onderstreping] Ik begrijp die vergissing niet met platte grond Visser. Ik weet vrijwel zeker dat ik een tijdschrift vond met een platte grond v Visser die zou dan hier moeten zijn gebleven. [begin onderstreping] morgen zoek ik er even naar [einde onderstreping] want het lijkt me toch nuttig dat je die hebt [begin onderstreping] event om na te tekenen voor je zelf [einde onderstreping] want ik moet hem nat. ook hebben. Roelofsma belde al op om te komen, maar belt morgen weer dit komt dus nog voor elkaar. Als deze brief komt staan je [begin doorhaling] korte vacantie [einde doorhaling] vacantie dagen voor de deur meen ik. Heerlijk! Hoop dat je er van geniet zult. Ik heb het op al die uitjes [begin onderstreping] èrg [einde onderstreping] prettig gehad! alle mogelijke menschen kwamen me goedendag zeggen! De compagnon v Brattinga en Hartog beloofde me in ieder geval aan [begin doorhaling] en [einde doorhaling] de Stijl uitgave te helpen voor de 300 gld in pl v 350 of cadeau (geloof ik) Hij is namelijk de drukker er van en heeft ’n paar exempl voor zich zelf gemaakt. Oxenaar wil beslist subsidie of fondsen vinden voor het huis te repareren maar gaat eerst naar Nepal of zoo iets, maar 8 Febr is hij terug en komt hij met z’n vrouw hier het huis zien en praten. Staat in z’n agenda! Mhr Kees had me ook al zoo dringend gevraagd voor [begin doorhaling] het [einde doorhaling] het Sickensprijs etentje, tusschen de uitreiking en de opening v d Doesb tentoonst. in. Ik had al er voor bedankt maar er hielp niets aan. Hij heeft het op eigen houtje alsnog geregeld. Toch heb ik in een interte [?] hoekje gezeten omdat ik [begin onderstreping] onhandig [einde onderstreping] als ik was niet [begin onderstreping] doorhad [einde onderstreping] dat de bedoeling was dat de Sickensgroep zelf op een kluitje kwam te zitten. Nelly v D heb ik bij de waschtafels v d WC een hand gegeven en gefeliciteerd en verder haar niet meer gezien. Zij deed vriendelijk en [begin onderstreping] ook [einde onderstreping] niet meer. Ze was heel stijf en liep [begin doorhaling] heel [einde doorhaling] moeilijk. alleen haar hoofd was nog even zorgvol gemaket up. Ik vond haar beslist niet gunstig gekleed en ik dan met m’n truitje dat ik met Florence kocht en het pareltje dat jij er op maakte. Dacht met dankbaarheid aan jullie belangstelling en zorg! Het zelfde zwarte pakje met moderner klein hoekje. Ging [begin doorhaling] het [einde doorhaling] best. ’t Geheel ’n andere sfeer als van Mevr v D. alhoewel ze heeft ’n mooie kop hè? met al die ronde lijnen. Dat nog wel!!! En niet grijs maar rossig natuurlijk. Ze is enorm gevleid. Aldo [?] sprak haar aan in z’n speech met “moeder” later hoorde ik lachend zeggen: hij heeft meer moeders. // [begin tekst in rechter kantlijn] De Duitsche ambassadeurs geloof ik annexeerde bij de Bauhaus opening gauw “ons Riet” als [begin doorhaling] Gerr [einde doorhaling] Dr Gerrit Thomas R. [begin onderstreping] leerling v […] !! and so on alles ook een beetje gek. Alhoewel goed bedoeld. Ik hoorde bij Sikkens iemand zich verspreken en [begin onderstreping] Driesburg [einde onderstreping] [einde tekst in rechter kantlijn] // [begin tekst op z’n kop] zeggen! Arme Nelly. Dag lieve Kee – Dag!! Geniet vast van de vacantie voorpret. Allebei veel veel liefs met Vlaamsche gulheid Je Guup. [einde tekst op z’n kop] // [begin tekst linker kantlijn] Kompter heeft stijf en scherp en oerkomiek verteld van de boodschap over ’t museum voorarch [?] die hij had willen brengen en hoe de officiele organen per telefoon al het hoopgevends voor [begin onderstreping] nadere [einde onderstreping] toekomst en weer af en uit geknaagd hadden. Gaf een heerlijke parodie er van