Lieve Hanneke, ik wil probeeren je te bereiken voor de Pinksterdagen met dit briefje, omdat ik vrees dat je misschien erg eenzaam zult zijn. Al hoop ik van niet. Veel lectuur heb ik niet voor je. De kranten zijn zoo oninteressant, met de piccolo [?] zal ik je nog de voorspellingen sturen, maar die zijn voor jouw datum altijd zoo vaag. ’t Gaat altijd (?) om ’n vroegere datum in dat tijdsbestek. Enfin. Het schijnt internationaal weer erg te spannen. Dat is lastig met de postverbindingen en lastig en verdrietig voor alle gemobiliseerden zoo vlak voor de Pinksterdagen. Veel zorgen maken we er ons verder niet over, omdat het toch niets helpt. We leven rustig verder en wachten af. Ik kreeg je brief dat was ’n echte verrassing. De fotootjes ook. Ik wil graag die van jou vergroot hebben. Nou zie ik de enveloppe weer niet waar ze in zitten, wel de brief! Komt dadelijk weer terecht. Ik ben ’n beetje oververmoeid en ben altijd door alles kwijt. Dat komt wel weer in orde. Neem niets geen hooi op m’n vork en tracht veel te slapen. En me niet te haasten maar nu nemen ineens de meisjes veel meer van m’n tijd met ’n praatje en ’n kopje thee. Het is wel erg gezellig en ’t zijn lieve huisgenootjes maar nu kom ik toch bijna weer tijd tekort. // Ik tracht te leven van: kom ik er vandaag niet dan morgen wel. Kon jij je dit ook maar permitteren. Kan dit niet voor de rest van de studie? Ik begrijp het nog steeds niet, dat je dit niet uit kunt stellen 3 maanden. Doet Fernande [?] het hele examen niet? Ik ben zoo blij met die hartelijkheid van al die menschen voor je. Echt goed heeft me dat gedaan. ’t Moet voor jou toch ook wel iets warms zijn in zoo’n vreemd land. Ook ben ik echt blij met de kameraadschap met Morant [?]. Dat was ’n echte burcht eerst, hè? Hij moet je wel respecteren op de een of andere manier dat hij zoo los komt. ’t Lijkt me interessant om zoo vrijuit te kunnen praten en ook vormend voor je, al is het maar om jezelf te hooren uitgelokt door de ander. Maar ook de meening van zoo’n serieuse jongen moet toch gouden randjes of kerntjes hebben. Ben erg benieuwd hoe het onderhand met Frau Ott is afgelopen. Riet wil wel best probeer ’n schetsje voor je dorpskern, maar is het terrein heuvelachtig? Is er water waaromheen het moet? Stineke [?] zei direct: hé wat lijkt me dat heerlijk zoo’n opgave. Stineke woont nml in een dorp. Schrijf haar maar eens er over. Ze was er echt vol van. // Han wil Fl. niet ook dat je naar een dokter gaat? En je laat controleren op je […]heid en zo en je ’n levensregel laat voorschrijven? Het zou zoo’n rust voor me zijn Han. Heusch je moet niet al te kortzichtig zijn in deze. Ik ben zoo bang voor je, voor overwerken, physisch en psychisch. Ik heb zoo’n zorg over je en zou wel zoo naar Zurich willen komen. Dat zal ik niet doen, en jij moet nu niet zeggen: dan schrijf ik het maar niet meer. Maar je moet het reëel bekijken. Zeggen “ja wat kan ik nou in dat opzicht voor verstandigs doen? Laat ik het leven in de hand nemen en niet maar jagen en wagen” zooals An. Ik houd zooveel van je Han. Je bent m’n harteklepje, en je bent zoo verdrietig op de kiekjes en zoo veranderd. Wel vreselijk lief en zacht. I love you. Dat ik nou toch die beroerde enveloppe niet zie. Han wil je voor de belasting die ik in moet vullen eens opgeven hoeveel je in Zurich heb en voor mezelf tot en met welke maand je maandgeld hebt gekregen? Dat lieve Keetje. Nu begint het leven weer te draaien en moet ik uitscheiden. Je moet bedenken dat ik zus gewaarschuwd heb voor ’t onzekere in die baan en de oudedag van haar beschermen. ’t Komt precies uit. Ik hoop dat het naar haar geluk uitvalt. Ze heeft nog geen bericht, maar ’t is onderweg of in de maak tenminste. [toegevoegd, waarschijnlijk later] (Ze nemen de voorwaarden niet aan dus ’t is afgesprongen [?]. Brief kwam vanmorgen. Zus kan ’t niet veel meer schelen.) [einde toevoeging] ze is toch heel opgewekt en zegt dat ze er eigenlijk al niet veel zin meer in heeft. Behalve natuurlijk als ze 100 procent of zoo haar principe begrijpen, maar dat doen ze niet. Mvr. De Jong wel en Koltzer [?] ook. Wie weet waar ’t goed voor is. Dag lieve Han. Geniet ook ’n beetje van de lente en met ’n onbezwaard gemoed. De jeugd en het leven hebben ook hun rechten. Honderduizend lieve meizoentjes van je mamsie. Groet Fl. bij gelegenheid en ook Lous en Fernande. (Ik voel met nog steeds zoo schuldig tegenover Lous over al die bagage.) [begin tekst in andere pen] Als jullie ooit in oorlog komen zorg dan dat je voor ’t vluchten je kunt camoufleren in kleuren bijv. grijs in de stad en groen (?) buiten. (Nou ja’t heeft ’n voor en tegen) en koop je ’n [begin onderstreping] medaillonnetje [einde onderstreping] waarin je naam en adres op ’n papiertje geborgen is. ik kean het je niet goed sturen van hier uit. Ook het Hollandsche. Weten je kennissen in Zurich behalve Fl. eigenlijk je adres in Holland? Dat was voor alle gevallen toch wel nuttig ook in vredestijd. B.v. bij ziekte. Ik schrijft dit aan ’t stationspostkantoor. Honderd duizend boterbloempjes en gedachten. Veel goede uurtjes! [einde tekst in andere pen]