Brief van Truus Schröder aan haar dochter Han over de dreiging van de Tweede Wereldoorlog en werk van Gerrit Rietveld
3. De […] sloeg dit keer meer op België geloof ik. We hebben er hier niets van gemerkt en hadden “keine Angst”. In geval van alarm v de schuilkelders moeten ze in [begin doorhaling] Frankrijk [einde doorhaling] Parijs [begin onderstreping] klaar hebben hangen [einde onderstreping] een warme rok of [begin onderstreping] lange pantalon [einde onderstreping], een jumper, 1 jurk, handschoenen, sokken, sportschoenen, tasch met geld, waardevolle papieren. Onthoud het maar Han en denk om het fluitje en je naam op je body. Mag ik dat laten maken voor je?!! Nu weer iets vrolijks! Maar dan begin ik weer over je kamer! Ze vroegen hier een soldaat: wat doe je als je alleen in ’n bosch bent en er komen vijftig vijanden op je af? Antwoord: omsingelen! En als ze je dan ’n oor afschieten bij ’n gevecht. Antwoord: “doorvechten”! En als ze dan je andere oor ook afschieten? “Dan kan ik niet meer zien, dan hangt m’n kepie over m’n oogen.” Hollandsche oorlogsmentaliteit. Maar de officieren hier zijn reusachtig ijverig en er is veel, veel gedaan. Ook onze weg naar Rhijnauwen is […] padvinderslandje helemaal te verdedigen. In dat mooie weiland (die schijf die ik zoo mooi vond) is ’n heele dam opgeworpen. // Wat zal Fl. het druk hebben. Ik zal haar gauw schrijven. Met Kerstmis is Nieuwjaar wist ik immers haar adres niet en daarna werd ik al vrij gauw ziek. Je weet dat Koen ’n dochter heeft? Dieneke. Schrijf maar ’n kaartje. Alex. Numankade 205. Hij geeft met [begin onderstreping] groote [einde onderstreping] vreugde kennis. Panny was erg blij met je brief, die ik ook heb mogen lezen. Han ik hoop maar dat je gauw slaagt. Zul je ’n beetje voorzichtig zijn. ook al bij het gaan kijken. Dat meisje hier in A’dam is nog steeds niet Utrecht en ’t was toch op ’n prima stand waar het gebeurde. Spreek je de Hollanders nooit meer? Bertie, Loes van Houten? Was je op die Holl. avond en op dat feest voor de daklooze studenten? Nee zeker, je schreef er niets over. Han houd de moed er in. ’t Is de laatste zure hap. Alhoewel op dit examen [begin onderstreping] nu [einde onderstreping] sta [begin onderstreping] ik niets. [einde onderstreping] Arch. Duintjer (hij) heeft ’n groot ontspanningslokaal met toebehooren [begin doorhaling] ontworp [einde doorhaling] gemaakt voor werkspoor hier. Riet is uitgenodigd v d tentoonstelling van interieurs voor deze zomer in A’dam. Eerst moet je ontwerpen, daarvoor krijg je 150 gld. Dan wordt er weer een keus gedaan. Hij koos ’n woonkamer, keuken, ’n passagebureau of ’n weekendhuisje a.d. plassen (geloof ik). Nou Han, schrijf je zoo gauw je wat hebt? Ik leef zoo met je. ’n Goed weekend hoor. Moeder. Ik ben zo blij met je kiekjes. Veel veel kusjes. [begin tekst in kantlijn] Daarnet komt Panny thuis. Helemaal in de sneeuw gewasschen door jongens op straat. Met bloemen in haar hand. Veel groeten aan Florence. [einde tekst in kantlijn]