Aan Frl. Han J.E.E. Schröder cand. arch. Schmelzbergstrasse 27 Zürich. Zwisterland. Lieve Han. Behalve het telegram kreeg ik gisteren eindelijk weer eens een kaart gestempeld 26. XI. Had je in die tusschentijd niet geschreven tussen 17 en 26 juni? Wil je altijd ’n datum op je kaart en brieven zetten en ook op brieven het adres van mij (als het voor mij is?) Dit is met de censuur zoo practisch. En ook eens van welke datum je ’n brief van me kreeg. Ik heb geen flauwe notie hoe lang m’n brieven er over doen. Ik tracht al duidelijker te schrijven in de hoop dat dit de bezorging bespoedigen zal. Wat was het lief, dat je me zoo gauw ’t bericht stuurde van broer en Reijniertje en Els. ’t Was ’t eerste wat ik hoorde van hun. Voor jou ook? [begin onderstreping] Krijg jij post van hun? [einde onderstreping] Onze brieven zullen er wie weet hoe lang over doen! Ze hebben behalve jou bericht, waarvoor ik je duizendmaal dank, nog niets van me gehoord. Wij kunnen hier niet telegrafeeren, maar zoo alleen dringende [begin onderstreping] zaken [einde onderstreping] telegrammeren. Heb je dat begrepen? Anders had ik je natuurlijk wel eens getelegrafeerd. ’t Is zoo heerlijk zoo’n versch bericht, daarom was het zoo lief, dat je ook wat van jezelf in het telegram zette, maar je kaarten en brieven [begin doorhaling] doen er waarschijnlijk [einde doorhaling] (tenminste, die ik ontving) [begin doorhaling] doen [einde doorhaling] deden er ook niet lang over. Hoe staat het met je financien? Kun je het nog volhouden ermee? Ik kan je niets sturen. Daarbij zou wisselen misschien wel vreeselijk schadelijk uitkomen. Je bent nu al gauw van je examen af. Vandaag nog 8 dagen precies. Denk er eens over of je broer en Els namens ons een brief-telegram of uitgesteld telegram kunt sturen, een brief telegram is heel niet zoo erg duur, om te feliciteren “geluk en voorspoed” of nog beter “teedere groeten en wenschen”. ’t Is zoo naar dat ik ze niet bereiken kan maar zoo heerlijk dat jij hun al telegrafeerde over ons en Els ouders. Je ben ’n lieve schat. Vindt jij Reijniertje ook zoo’n lief maanpje voor ’n klein jongetje? Ik houd nu al van hem. We praten ook nog dikwijls als Martje. Die zei Nee – ja en […] als hij driftig “wel” herhaalde, en “hoeffe niet, magge wel” kalmeerde hem zoo. Dat was typisch Hollandsch van hem, he? En “isse mooi”. En weet je dat hij zei toen hij “de versiering” v d kamer zag op Els verjaardag vanaf z’n potje “jasses wat prachtig”. En zoo’n bloempje in je tuin moet je nou missen! Jammer he? Ik wil je vooral niet in ’t minst drijven om te telegrafeeren, van begrijp, dat je vreeselijk zuinig moet zijn. Zou het niet fijn zijn als je in Italië kon gaan werken? Of studeren? Ze hebben daar ook zulke geweldige stadsdoorbraken gemaakt. Je denkt natuurlijk alleen maar aan je examen op ’t oogenblik, of liever je denkt helemaal niet meer. Riet heeft ’n ontzettend smal huisje ontworpen en probeert nu Bredero er voor te interesseren. Hij kan niet aan nieuw werk komen tot nu toe. Gelukkig heeft hij nog ’n beetje oud werk. [begin tekst in kantlijn] Hij maakt er zich heel niet naar over, gelukkig. Bewaar je dit adres: Kitty Heijning 20 Yap Boulevard Djokjakarta. Zoo gauw je schrijven kunt op vlugger manier moest je haar laten weten dat haar ouders en zusje het goed maken. Haar moeder deed mij eens in m’n leven ’n heel groote dienst. Zij wacht een kindje in augustus en de vorige keer of keeren ging het mis. Stuur haar ook jou adres en zoo. Als je dat zelf wilt. Je moet je natuurlijk heel vrij voelen in zulke dingen hoor. Ze heeft nog niets van thuis gehoord. Haar moeder is Lenie uit Den Haag. Ik vertelde je wel eens van haar. Ben zoo blij dat ze bij je was of nog is. Hoop ik. Groet haar. Vraag haar eens te schrijven! Lieve kusjes v. moeder. [einde tekst in kantlijn]