De werken van Beckett komen voort uit langdurig onderzoeken waarbij hij over het hoofd geziene geschiedenissen verkend, die te maken hebben met industriële ontwikkeling en de gebouwde omgeving. Vaak staat een weinig bekende kunstenaar, uitvinden of arbeider centraal. Beckett geeft aan de hand van anekdotes een romantische lezing van diens rol in een bepaalde ontwikkeling. Hij hanteert een formalistische beeldtaal, waarbij hij verwijst naar museale conventies als display en vormgeving. Hij beschrijft dit als het werk plaatsen tussen burgelijke decoratieve kunst en ruwe sociale werkelijkheid. Beckett laat met zijn werk zien dat de geschiedenis constant opnieuw geïnterpreteerd wordt en dat anomalieën fundamenteel zijn daarin. [tekst 2023]