Adam van Vianen

Aan het einde van de zestiende eeuw leren de Utrechtse broers Adam en Paulus van Vianen het zilversmidsambacht in Utrecht. In tegenstelling tot zijn reislustige broer blijft Adam in Utrecht en wordt hij in die stad lid van het edelsmidgilde. Als Paulus’ overlijdt, breekt Adam met zijn eigen traditionele stijl en werkt hij verder in de ‘aan de natuur ontleende’ kwabstijl van zijn broer. Interessant is dat Adam een hoger percentage zilver dan andere edelsmeden uit zijn tijd gebruikte. Dit deed hij waarschijnlijk omdat het zilver dan buigzamer is en niet scheurt tijdens het maken van zijn vloeiende, organische vormen.