12-3-1973 Lieve Kee van de overkant kinderen kocht ik dit bloc voor invalide hockeybond kinderen, misschien wel erg practisch voor het gebruik. ’t Zal wel niet een lange brief worden. Er is ook niet zooveel te vertelle dit keer. Schreef ik je al over de Mondriaan tentoonstelling ? Het was eigenlijk een grote teleurstelling. Bekenden zag ik niet, waren ook in hogere regionen opgeborgen in de bioscoop en daarna in de koffiekamer. Prof Harry Holzman uit New York heb ik horen praten en een beetje gezien vanuit de verte. Er is me wel veel ontgaan. Ook Locher sprak meen ik en iemand die alles in moest leiden misschien was dat Reurslag directeur van Zonnehof behalve dat de burgemeester van Amersfoort over onze onvolprezen Zonnehof sprak is er geen woord over gezegd, ook niet over Rietveld. Ik kreeg de indruk dat men er bewust of onbewust omheen zeilde. Mondriaan was de verheughte god en ’t leek haast een godsdienst maar ’t werd je allemaal zoo [begin onderstreping] voorgelegd [einde onderstreping] en of je maar een heel groot applaus wou leveren. ’t Was net of je alles al moest bejubelen voor je het gezien had. ’t Publiek bleef zich zelf applaudisseerde vriendelijk maar niet volgens verzoek. Drie menschen kregen een apart voor de tent geslagen medaille Holzman, Locker en de filmman Nico Crama. De film vond ik wel mooi en de toelichting die gesproken werd was dacht ik ook wel goed, maar Miep Simpelenberg [?] en een kennis van haar [begin doorhaling ] die [ einde doorhaling ] van de krant [begin doorhaling ] was [ einde doorhaling ] vonden [begin doorhaling ] er [ einde doorhaling ] weinig nieuws was te beleven aan de manier van filmen. Miep en ik gingen toen gauw naar Zonnehof daar hingen mooie reproducties ( foto’s ) en ik [begin onderstreping] meen [einde onderstreping] een echte Mondriaan die in z’n beschermende omlijsting met glas vrij mooi deed tegen de achtermuur. Hij hangt er in mijn herinnering alleen op die heel hoge muur ; een kleine vierkant maar ’t deed genoeg tegen die steen sterk en zelfstandig en vooral niet pretentieus. Het gebouw was nogal super door een bonte bouwsel ( in het vierkant ? voor de plasticke )was waarschijnlijk [begin doorhaling ] een [ einde doorhaling ] en enigszins weggemoffeld apparaat voor dia’s misschien. Boven [begin doorhaling ] acht [ einde doorhaling ] tussen de [begin onderstreping] voorgevel en de balustrade [einde onderstreping] was een gordijn van een meter of zes ( of 3 ? ) breed waarachter de film vertoond kon worden. Het gordijn lag van kleur heel dicht bij de kleur van de zijmuur en dat was helemaal mis want nu leek het te horen bij het gebouw. ”Bij veel verering van R geen begrip voor hem en z’n werk” dat was mijn indruk v d inrichting. Het was verminkt. De vroegere burgemeester Meulendijk liep er tevrede rond met z’n ( erg lieve ) vrouw en : dat gebouw kon toch maar alles tonen en nu dit! Mondriaan en R ! beter kan het niet. Ik zie hoe resoluut dat het tegen vreters waren eigelijk maar dat kon hij niet ineens goed doorslikken en mevrouw zei dat dat toch soms naast elkaar kon staan op benedigende [?] wijze. Ja als het een echte tent v M[ondriaan] was geweest [begin doorhaling ] had het [ einde doorhaling ] met z’n goede stukke dan had het heel bevredigend kunnen worden. Mondriaan was er sterk en gezond [begin doorhaling ] door [ einde doorhaling ] in geweest. Dit keer was het licht erg mooi wit en ’t maakte de muren stil een beetje innig gevoelig. Ik heb niemand v d gasten hier gehad geen enkele poging is er gedaan zover ik weet en ik kreeg de bevestiging dat in [begin onderstreping] die [einde onderstreping] hoek ’n Mondriaan vereerders R hoogstens een satelliet is. Het wel mooie heel jonge portret Bessenhuijse [?] van R hing als de bouwer van Zonnehof op een rijtje met ‘n [begin doorhaling ] jonge [ einde doorhaling ] niet oude Mondriaan en ik [begin onderstreping] meen [einde onderstreping] Doesburg onder R - ons huis klein en een beetje benauwd. De film was begonnen na een plechtige [?] rede en even stilte [begin doorhaling ] met [ einde doorhaling ] alleen boogiewoogie muziek met - met een maquette - van ons huis, gevolgd de roodblauwe stoel [begin doorhaling ] beide door [ einde doorhaling ] daarop volgde een van de beste Mondriaans maar doordat het filmapparaat in een museum ( den Haag ? )langs deze zake reed kreeg ik de indruk van [begin onderstreping] weg [einde onderstreping]rijden ermee “fort er mee” Dat was nat[uurlijk] niet de bedoeling maar waarom in Godsnaam deze entree ? Was dat om de invloed van M[ondriaan] er mee [begin doorhaling ] of [ einde doorhaling ] te tonen of was het een niet slikke wille van de Amerik[aanse] lef ? Crama is een Hollander. Sinds ik Mondriaan op die muur in Zonnehof zag ben ik er veel meer van gaan houden. Het kan niet tegen board, board wordt er muffig van en brengt een andere kant van Mondriaan naar voren een veel minder goede ( voor mij ! ) Pieter was ziek heeft vermoedelijk dezelfde kwaal als broer heeft gehad v d winter en hij was er dus niet bij. Hij heeft niets gehoord van Bartos, zus ( met wie ik zaterdag in Bunnik de heerlijke pannenkoeken heb gegeten in lente sfeer ) vind dat onze [begin doorhaling ] de [ einde doorhaling ] [begin onderstreping] stichting [einde onderstreping] zich hoort te wenden tot Bartos met een verzoek bv om advies of inspraak bij Kaufman Fund dat Bartos anders eigenlijk niet goed optreden kan. De zoon van B[artos] heb ik niet gezien maar ’t was er vol in de bios en [begin doorhaling ] leeg [ einde doorhaling ] nog vrij leeg in Zonnehof. Ik zal broer over opbellen behoewel hij gisteren met Gudel een uurtje aan kwam heb ik hem hierover de weekend rust gegund en niet over zaken gesproken . De heerlijke Seefeld vacantie was weer wakker geworden in hun door fotootjes en na een week hard werken gunde ik hen dat. Wel was er nieuws van Buron [?] dat hij met de BNA [Branchevereniging Nederlandse Architectenbureaus] had over de financiën met [?] Kunz, iemand op dat bureau ( vroeger was hij de secretaris en R, het huis en mij, zéér goed gezind. [begin onderstreping] hij [einde onderstreping] was [begin doorhaling ] nog [ einde doorhaling ] wel hoop vol en wel erg enthousiast maar Buron heeft v d BNA hier niet veel verwachting nou mij ook niet. Ander goed nieuws dat we van Tentoonstelling Vlissingen nog weer 3000 gld krijgen voor het archief. Nu nog over Molenbeek ik weet nu dat hij wel vrij goed is nog maar zich erg druk kan maken over dingen die hem niet aanstaan en ik denk dat dit voor hem [begin doorhaling ] erg [ einde doorhaling ] slecht [begin doorhaling ] is [ einde doorhaling ] gevonden wordt. Maar ik sprak Henny Hogendijk en die vertelde met terloops. ( Ik vroeg hem om een copie v Zonnehof ) dat hij veel last heeft van zijn rug , dat hij niet veel meer mag staan tekenen en ook niet veel mag zitten maar lopen moet en liggen ? Hij is zelf architect en werkt nog wel [begin doorhaling ] een paar dagen [ einde doorhaling ] wat in Doorn voor een stichting in Doorn ( daar in het atelier ) en ik vroeg me af of hij onze bewaarengel zou kunnen zijn hij woont in Vianen. Ik heb geen kijk er op hoe hij geworden is. Twee keer heeft hij mij teleurgesteld door niet te begrijpen althans niet [begin doorhaling ] gauw [ einde doorhaling] om gauw even iets te doen waarom ik verlege zat meer of minder. Dat kan natuurlijk samen hangen met z’n hart ’n eventueel opgelegd : je mag niet haasten kalmpjes aan of iets dergelijks dat vreet in ’n karakter langzaam in. Ik heb jullie zorgen over de tienjarig Portugese met spanning gelezen. ’t Lijkt me erg onplezierig en ook om op je hoede te zijn . Jullie zijn ervaren menschen, dat is wel goed. ’t Is nog 2½ maand // [begin tekst in rechterkantlijn] geloof ik eer de vacantie van jullie begint! Wat vliegt de tijd toch voor ’t ogenblik moet ik stoppen. [begin onderstreping] Heel veel lieve [einde onderstreping] lieve groetjes van je Guup [einde tekst in rechter kantlijn] // [begin tekst in boven kantlijn] hoe is het toch met die 2 tandarts vrouwen hebben ze de studie volgehouden? [einde tekst in boven kantlijn]