28 – 1 – 73 Lieve Kee ik probeer nog maar eens weer dit soort velletje. ’t Wordt geen lange brief want er ligt zoveel post, ik heb ( net als jij ook vertelde ) moeite om weer vaart te krijgen of om iets te doen waar ik tegen op zie en dat hoopt zich dan op. Toch heb ik het gevoel over het griepje heen te zijn, m’n stem vrijwel terug en nog wat kuchen en slijmhoestjes. Ik hoop toch zoo dat jij er ook gauw helemaal overheen bent en volkomen uitgerust weer aan de slag kunt gaan omstreeks half febr. En dat je ook minder last hebt met het gehoor, zoals je de 17e jan nog wel had. Misschien is er morgen weer een berichtje van je , maar ik wacht er niet op met deze te versturen. Iedereen is hier weer beter behalve mijn hulp mevr Bos en Cora, die wel uit kan maar nog niet naar kantoor hoeft. Ze blijft maar zoo erg moe. Ze is onder behandeling v W en moest voor de controle naar de huisarts en de controle arts. Ik denk dat als ze niet voor [begin onderstreping] halve dagen [einde onderstreping] geaccepteerd wordt door de instanties ( haar baas vindt het wel best ) dat ze dan vervroegd met pensioen gaat maar ze gebruikt de situatie zooals die nu is, ze mag ziek zijn en gaan wandelen nu nog zeker een week en ze gaat ‘n maart naar Zwitserland, dit is voor haar nat[uurlijk] de voordeligste manier. Ze ziet wel op tegen het kofferpakken voor de reis, maar als regel niet om de deur uit te gaan. Integendeel als ’t weer wat meewerkt ( en we hebben heel zacht weer als maar door ). Weer voor mij regen en betrekkelijk weinig en betrekkelijk zachte wind. Ook geen stortbuien. We zijn hier natuurlijk ook erg vol van de zoogeheten stopzetting van wapengebruik door de USA er is hier veel actie om fin[ancieel] en materieel te helpen maar ook al gekrakeel erover en dan hebben we nog steeds geen regering. De meerderheid hier is dan toch zeker nog rechts en [begin onderstreping] rechts [einde onderstreping] links ’t zou aanleiding kunnen zijn tot bezinning maar er zit natuurlijk veel politiek spel om de macht tussen. [begin onderstreping] Ik [einde onderstreping] vind het gelukkig dat de revolte uit blijft maar het is voor mij toch wel zeker dat we nu of later naar links zwaaien. Onze bisschoppen zitten ook erg in de knoei met hun democratische neigingen en ik geloof dat Rome het steeds erger maakt. Gisteren en vandaag hadden ze weer zo’n Noordwijkerhout dag waar dan de een ( de afgevaardigde v Rome en dan de bisschoppen van Limburg weer weg blijft en de verzoening of compromissen maar moeilijk maken . De bisschoppen lopen daar rond met moeilijke [begin onderstreping] zorgelijke [einde onderstreping] stroeve gezichten begreep ik uit de radio. Ik moet Janet nog een late nieuwj[aars] groet beantwoorden en weet niet hoe. Ik zal maar ’n gewoon kort briefje er van maken. Zoo liggen er nog wat nieuwj[aars] kaarten om te beantwoorden en ook veel minder bezoek aanvragen. Er is hier een grote tentoonstelling [begin zwarte pen] in ons Centraal museum die heet Het nieuwe wereldbeeld. Het begin v d abstractie kunst in Nederland 1910-1925. ’t Is voornamelijk schilders en teken kunst paar plastieken bij elkaar gezocht door een kandidate werkgroep van studenten kunst hist[orisch] instituut ( niet van Piete’s terrein die is architecture afd er is niets van R! ( goed was geen schilder of beeldhouwer maar er staat wel een rot maquette je van v Leusden (?) Joop is er wel met die dingen 2 heel lelijke abstracte ’n paar lijn die ik afschuwelijk van verhouding vind, je kent ze ook wel en waarmee m i [ mijns inziens] echt iets gezegd wordt op psychologisch terrein of psychisch terreinen een heel hoog heel smal in pastel golven vlakken , dat meen ik op zolder stond bij An. Ik heb van de rondleider een vraag gesteld waarom zoo ? Ik was erg boos inwendig maar zei dat niet, wel dat het me vreemd leek en te denken gaf ze stonden met hun [einde zwarte pen] mond vol tanden, wat ik erg naar vond. Het was zoo’n afschuwelijke tentoonstelling zoo dicht op elkaar en zoo’n gemengd niveau zoo van als je maar wat hebt, van die en die “het begrip abstract werd alsmaar onbegrijpelijker [begin doorhaling] ln m’n [einde doorhaling] Ik vond het een schandaal voor een museum. In m’n gelatenheid heb ik m’n Rietveld brilletje toen verloren, daar of ergens anders niet gevonden was het antwoord overal. Ik voelde me haast ziek van narigheid over het brilletje tot ik ineens begreep dat het misschien beter was zoo, dat het leven meermaals afscheid nemen mee brengt, dat je misschien ook dat moet aanvaarden als onvermijdelijk. Wil je reel verder leven, ook voor hem dat je misschien naar buiten alleen moet kunnen staan en staan in dit verband. Donderdag komt Aagt weer een paar dagen werken tot dinsdag dat is goed en hard nodig om weer eens wat ruimte en orde te krijgen. Voorthuijs is terug ( was weer in Amerika ) en komt woensdag even, dan gaan we ’n kast kiezen voor tekeningen bij Gispen of den Ahrend een moeilijk besluit als je de ruimte niet wilt bederven. In januari helemaal beter en Florence rug ? Mijn voet doet veel minder pijn ( waarschijnlijk door al de rust ) dan van de zomer. En iedereen vindt me er goed uitzien. Eefje is weer ’n eind opgeknapt en terug in haar huisje. Ze proberen een huisgenoot te vinden en de buurvrouw is ook gemakkelijk te bereiken maar we denken toch allemaal dat het niet zal lukken met haar. Ze is in erg slechte toestand teruggekomen uit Curaçao maar heeft dat erg opgehaald in het ziekenhuis in Hilversum. De eerste proefhulp vertrok de 2e dag alweer. Ze is toch een reuze flinkerd Juffrouw de Graaf is in afwachting van de uitslag van haar oogoperatie. Dat hoort ze eind van de week. Ze kan weer lezen zonder bril maar dat is erg vermoeiend. Ze krijgt in [begin doorhaling] een [einde doorhaling] in ieder geval een bril ze zijn wel knap ook in zulke oude gevallen he? Die andere mevr v Tijen heet zelf Noordhoek Hegt en is vermoedelijk een dochter v d compagnon van mijn vader, tevens vriend! Ik zal haar vrij gauw weer ontmoeten. Ze komt binnenkort hier en ik ben erg benieuwd wat // [begin tekst in rechter kantlijn] zij er van weet en zich herinnert [einde tekst in rechter kantlijn] // [begin tekst in linker kantlijn] Broer en Gudel waren prettig op visite bij m’n overburen v Hasselt eerst heb ijk met broer gezellig gegeten in ’t paviljoentje [einde tekst in linker kantlijn] // Dag lieve Kee pas [begin onderstreping] heel [einde onderstreping] goed op je zelf en op Florence. Je Guup