Zondag 3 mei 1970. Lieve Kee dat worden drukke dagen want dinsdag komt de stucadoor met z’n vrouw (oude werkmevrouw) de slaapkamer de rode kamer en misschien nog meer doen, dan moet alles of verplaatst of ondergedekt worden, maar daarvoor moet ik eerst alle papier rommel ordenen die anders zoek zou raken. Maar nu! is het zondagmorgen 6 uur, heel stil ’n beetje mistig [begin doorhaling] maar [einde doorhaling] ’t zou zoetjes aan goed weer worden, daarom regende het gisteren dan ook vrijwel de hele dag motregentjes. Vandaag zou de zon ! zich laten zien. Het is ’n heerlijk vooruitzicht want het zou ook warmer worden vermoedelijk zijn jullie iets vroeger met dit alles en heb je de overgang van winter in lente al doorstaan. Merkwaardig dat je New York Tech leerlingen zoo anders zijn [begin doorhaling] pr[ einde doorhaling] zooveel prettiger dan de Adelphi studenten. Is dat een milieu afkomst verschil of een ras verschil, of is het bij de een ’n beroepsopleiding en bij de ander een keuze bijvak? of ligt het aan het verschil [begin doorhaling] van [einde doorhaling] bij de Instituten zelf of misschien een wissel werking? ’t Lijkt me erg interessant. Je zult er al wel ’n gefundeerde mening over hebben die je me [begin onderstreping] bij gelegenheid [einde onderstreping] wel eens uit de doeken zult doen. De radio vertelt me [begin doorhaling] niet [einde doorhaling] net dat er een over “het hoofd geziene” depressie nog boven ons zweeft en wij dus veel bewolking en enkele buitjes kunne verwachten. Dan is het dus gemakkelijk thuis te blijven en lekker veel te doen. Broer – Gudel zitten in ’n camping Hoenderlo deze dagen en zus i Otterlo en ze zouden vanmorgen met elkaar koffie drinken in Hoenderlo in de caravan br e G, waar ook Fieke v Gudel in de buurt woont met de baby en Paul. Ik ben blij dat ze elkaar opzoeken e Zus vond het voorstel van broer ook prettig en hoopte op ee wat rustig contact ook met Gudel. Zus was gistere hier om me de portable pocket-size dictating machine te brengen. Het is een “Grundig” 22 min en dat 2x op ee bandje dus 44 min totaal. Het is met [begin onderstreping] één [einde onderstreping] knopje te bedienen en is erg mooi en handig in etuitje om aan je pols te dragen wat ik echter niet zal doen want ik zou er gauw ’n ongelukje mee hebben, daarvoor ben ik te vergeetachtig en te wild in m’n bewegingen maar het is een schatje in je taschje. Het kost meen ik ± 180 gld maar de rekening gaat via Mado, zoodat ik daar service kan krijgen, begrijp ik. Het is[begin doorhaling] lang [einde doorhaling] 17 cm lang 7 breed en nog geen 4 dik in het étui. Het is ’n uitgave voor m’n archief en zal zeker z’n geld opbrenge als ik gesprekke laat uit tikke (Wat misschien de neef Paul Korte wel kan doen). Gistere heeft hij me weer eens geholpen e bood aan de koorits [??] waarop we de tijdschriften die ik heb registreren [begin doorhaling] uit [einde doorhaling] over te tikken. Het was helemaal ’n voorstel van hem. Hij vond het te slordig zoo door hem beschreven. Hij is heel langzaam aan het los weken, maar ’t is maar ee heel klein beetje en ’t mag ook niet hard gaan. Hij lijkt me zoo gebarricadeerd met ’n enorme explosive inhoud, die hij gelukkig ? zóó geheel in de hand heeft. Iemand die nooit zich zelf [begin doorhaling] durft te[einde doorhaling] wil laten zien aan de buit wereld. Het is nu al avond Er kwam natuurlijk weer v alles tusschen toen ik schreef. Als verslopte[?] doneke[?] van Fokkens, kinderen v overburen die ik ’n cadeautje had beloofd dat ik dan telkens niet vinden kon als ik hun zag! Ze hebben hun oorlogskreet om mij opgegeven. ’t Was een afschuwelijke gil om de 3 á 5 seconden soms minuten als ze elkaar ’n signaal wilden geven. ’n Noord Afrik portemonnaie en een spelletje. [begin doorhaling] Ik [einde doorhaling] Ze hebben alle gegil al sinds ’n week opgegeven. Toen we op het blauwe bankje buiten beneden zaten (’t weer is toch veel beter en zachter en met ’n heel voorzichtig zonnetje) kwam de moeder langs omdat ze de lege jas jes ergens zag hange e de jongens niet zag. Toen kennis making e mee naar de overkant voor koffie en een babbeltje. Hij is die overbuur architect v Hasselt. Erg aardige (katholieke) menschen en allebei met in ieder geval veel respect voor R en het huis. Ik ben er toch blij mee want ik kende niemand in ons buurtje als Dr Boon. – Het boompje voor staat op springen de appelboom heeft nog ’n paar dage nodig. Als de zon sterker wordt bloeit hij als de brief aankomt. Mijn petunias in bak i huis hebbe nog gee knop de alysium heel kleine witte e roze bloempjes zijn wat armetierig uit gevallen, maar “we“ gaan moedig verder net als jullie. Fijn dat het bij New York Tech nu al helemaal in orde is met baan en salaris. Over Singelerberg ben ik het helemaal met je eens. Toch mocht ik hem graag maar ’t contact wordt steeds schaarser. Broer bracht hem laatst thuis en toe ik S vroeg of ze [begin doorhaling] eene[einde doorhaling] het met elkaar hadden kunne vind ’n beetje zei hij= “(net als jij) van Hugo Isaak zegt ’t is net of we elkaar al heel lang kennen. Dat zit wel goed dus. Jan Veronde, is wel zoo als je hem ziet, maar of hij [begin doorhaling] ooit[einde doorhaling] veel in ’t vak zelf [begin doorhaling] in ’t vak [einde doorhaling] is geweest weet ik niet en geloof ik eigenlijk niet ,en hij is nu pas zelfstandig bezig met oppeppe van Deventers en misschie ook cor’s[?] binnenstad (winkelbuurt) Ik ben dat [begin doorhaling] hij [einde doorhaling] men in hem ’n beetje een remplacant van R wil zie lijkt er wat op s doet zoo rustig e zeker maar waar is [begin tekst linker kantlijn]de achtergrond eigenlijk? Ik zag hem een keer bezig bij die kinderdokter in Arnhem kort na R’s dood daar heeft hij wel veel aan gedaan. [begin doorhaling] bij [einde doorhaling] voor de uitvoeri controle en zoo, maar ’t overtuigde me niet daar moest [einde tekst linkerkantlijn][begin tekst rechter kantlijn]hij natuurlijk ‘n positie fingeren die hij voor binne niet heeft naar mij mening. Hij is ’n Limburger. We moeten nog maar ‘ns even aanzien. Voel na jou brief het meeste voor [einde tekst rechter kantlijn][begin tekst bovenaan op z’n kop] ’n gesprek met Jurriens. Ik weet niet heel zeker of hij nog leeft. [einde tekst bovenaan op z’n kop]