Zondag 15 Oct 67 Lieve Keetje, nee Dhr Vis (W. Vis) gaat voorlopig niet naar USA. Hij is nogal erg ziek geweest. [begin onderstreping] Ik [einde onderstreping] denk het hart! Z’n bibliothecaresse Mevr C v E(bbenhorst) Teugbergen-Meyboom schreef mij dit prive terug. In plaats daarvan gaat hij begin 68 een paar weken n Zwitserland. Ik hoop hem toch nog wel eens te ontmoeten om hem te vragen bij eventueel Amerika bezoek [begin onderstreping] aan [einde onderstreping] hem er toch eens aan te denken als hij ‘ns hoort van een vacature, maar dat is toch niet meer zoo belangrijk (veel belovend). Vandaag kwamen Teun Koolhaas vriendinnetje en Teuns broer me bezoeken. Ze vertelden dat hij ‘n erg interessante tijd had in Harvard. Leefde in een enigszins links georienteerd huis met studenten en professoren enz. bij elkaar! in? dat hij daar z’n graad moest halen dat er een betrekkelijk strenge keuring was geweest vóór hij mee mocht doen aan die opleiding die meen ik vooral stedebouw inhoudt, dat hij als ik goed begreep een van de 20 jongens was die aangenomen waren en dat het nu hard werken werd, want als één vooruit schoot, dat Teun als in een wedstrijd, mee ging racen. Ik had me vast voorgenomen hun over jou aspiraties naar een fulltime job te vertellen, maar dat deed ik wel even, maar niet intensief want ik begreep nu pas, dat hij aan dat rond trekken nog niet toe is, en ook nog geen auto heeft daar voor. Hij was wel in Montreal geweest, tentoonst wel interessant maar erg onder de indruk van het landschap. Die jongere broer die wel veel op hem leek, vooral in manieren was studerend voor werktuigkundig ingenieur en overgegaan naar Enschede vanuit Delft, had als jongere broer wel wat kritiek op Teun, maar dat was misschien om zelf los van hem te komen. ‘t Deed me niet pleizierig aan en ‘t vriendinnetje, dat vreselijk op de heel jonge Bep R. lijkt maar beschaafder en (Franscher) dacht ik, trok me ook niet zoo erg. Zoodat dit een van de zeldzame keren was dat ik ‘n niet zoo prettige herinnering aan deze middag heb als andere bezoekers van h huis achterlaten! Wel houd ik contact met hun, de broer wil me, omdat me dat interesseert, beslist die hele campus Drieneroord ?? laten zien, waarbij ik hoop dat Koosje meegaat. Vooral om Zoo nog eens wat te horen. Ik geloof dat het ‘t beste is dat tzt wij ons regelrecht tot Teun zelf wenden, dat is nadat ik van hem zal hebben gehoord en van hem z’n adres weet. Wat ‘n verschil ‘n ingenieur of ‘n architect! Die 2 jongens die zooveel van elkaar hadden in uiterlijk, manier v spreken, houding en gebaren en dan zoo verschillend. Er is wel n groot leeftijds verschil. Ik voelde dat verschil ook zoo bij broer en Riet en nog voel ik het vaak en ik weet niet of broer [begin onderstreping] hetzelfde [einde onderstreping] voelt. Ik zou hem dat ook niet willen zeggen. Want hij zegt wel dat hij wel erg veel geeft om Riet [...] in ‘t algemeen hem niet zoo aanspreken en ik herinner me dat jij bij de bouw van broers huis het moeilijk vond met hem, R geloof ik ook met werk voor hem. Van de zigzag stoel zei hij dat je [begin onderstreping] constructief [einde onderstreping] ‘n materiaal eigenlijk niet zou zoomaar hoorde te belasten, maar dat hij deze stoel vreselijk knap vond en dat je [begin doorhaling] zelfs [einde doorhaling] met deze stoel afgezien dan van de gelijmde rug, zelfs kon wiebelen (zoo van voor naar achter en omgekeerd) terwijl R juist probeerde uit ‘n constructie en materiaal te halen wat er uit te halen was (meen ik!!) Ik liet Mevr Wolterbeek wat stukjes uit je brieven lezen: je programma je leerlingen het soort v leerlingen en het aantal, en de projecten. Ze vond het heerlijk en veel groeten en Wolterbeek weer even enthousiast als altijd over die flinkert en waar haalt ze het vandaan? !! Hij heeft me weer geprikt en geent dat ‘t ‘n lieve lust was en ik had voor het eerst daarna wat koorts. Die inenting was de vorige keer zoo erg opgekomen dat hij daaruit opmaakte dat ik het héél hard nodig had gehad Dit keer ‘n beetje minder gegeven, is tegen de gevoeligheid van de slijmvliezen. Hij heeft weer met grote aandacht en veel tijd me behandeld en toen ik hem bedankte voor de aandacht lachte hij ‘n [begin onderstreping] beetje voldaan [einde onderstreping] verlegen of bescheiden, leek me. n Huisgenoot heb ik nog niet en ik ben er blij om, want je moet tegenwoordig wel erg uitkijken. Mevr Kieviet heeft ‘n studentje meisje laatste jaars die de stoelen uit andere kamers pakt, de papieren administratie er af haalt en op de grond legt, koken wil in de keuken wat niet afgesproken was, in ‘t bad gaat als het haar zint enz. enz.