Dinsdag 11/1/66 Lieve keetje wat heb ik je lang niet geschreven lijkt me. Trouwens van jou hoorde ik ook minder dacht ik. Dat zullen wel de feestdagen gedaan hebben. Veel bijzonders is er ook niet gebeurd. Alleen de thuis komst van Cora, waarover je al wel gehoord hebt, want ik bracht met Ad een briefje van haar naar stationspostkantoor omdat hij me keurig naar het station wilde brengen. Cora maakt een steviger indruk, ik bedoel niet zoozeer dikker want dit scheelt niet veel. Ze schreef je uit mijn naam dat ik tevreden was hé? ze is vroolijk en kan blijkbaar veel aan. Ze zal nu wel weer erg moe zijn, maar dat is dan ook geen wonder. Klimaat overgang, ’t was en is erg koud en ingewande die weer direct reageerden op de overgang. Ik vind trouwens wel dat Wolterbeck (als man) die reizen + overgangen niet met handschoentjes aanpakt, maar waar ze [begin onderstreping] dit [einde onderstreping] aan kan verwacht ik dat Zwitserland haar veel goed zal doen. De gijmleeraar was èrg tevreden. W ook wel tevreden. vooruitgang v de weefsels heb ik begrepen, pijnlijk? plekje links onderbuik niet beter, maar C zegt dat hij nog niet weet wat het is maar hij vond haar gedecideerd echt vooruit gegaan verwachtte altijd al meer v Zwitserland en als ze het zelf niet nodig vindt hoeft ze voor haar vertrek niet terug te komen bij hem. Ze maakt op mij een veel minder broze en veel reelere indruk en Ad zegt ze staat met haar voeten op de grond. Haar ogen staan nog niet helemaal goed maar ik ben van ’t geloof dat eerst haar lichamelijke condities in orde moeten zijn. Vanuit mijn leeftijd beoordeelt vind ik dat ze lichamelijk veel aan kan op ’t ogenblik, zoo dat je denkt aan een sterk mensch. Ze doet niet meer zoo ’n beetje weeig maar maakt ’n frische indruk. Ik denk niet aan iemand die hard moet werken en zich concentreren, maar aan een gewone vrouw, die alleen ’n huishoudentje hoeft te bestieren (’n leve zooals ik heb zonder de flats) en veel reize moet. Ik geloof dat meer vrouwe van haar leeftijd dit [begin onderstreping] niet [einde onderstreping] presteren kunnen dan wel. Dit is alles v d buitenkant bekeke. Ze zegt ook “ik ben niet meer zoo van alles onderste bove” Is dit niet een mooie basis om een winter verblijf in Zon en sneeuw te beginnen? De psychische kwesties zullen nadien aan de orde moeten komen, maar als ze sterker is geeft dat ook wel rede tot goede hoop. Ze zal zeker wat omhande moeten hebben en iets waarmee ze ook met anderen te maken heeft, zoodat haar eigen kamer een haventje is, om zich terug te trekken maar niet om er [begin onderstreping] altijd [einde onderstreping] te verblijven dag in dag uit zooals haar ziekte dat lichamelijk meebracht. Gek zoo positief als ik het ineens neerschrijf neem ’t me maar niet kwalijk. Eigenlijk moest haar leven wat meer sensatie hebben als ze weer gezond is. Ik was eindelijk zaterdag bij broer e Gudel en broer lag met griep op bed. ’s Middags ging Gudel met mij en haar 2 dochters ’n eindje langs de zee rijd e i de zon op ’n terrasje zitten, dat bleek al gauw te koud. Thuis gekomen had ik het te pakken [begin doorhaling] wat [einde doorhaling] Ik kon niet warm worden en het is er niet warm in huis en Gudel heeft haar handen te vol op ’t ogenblik. Go kwam even was ook net ziek geweest en had bij Els gelegen en ik vroeg haar wat hete thee te maken, dit deed goed maar de volgende morgen wilde ik toch naar huis en maar zoo vlug mogelijk om ’t koude weer. Om een uur kon Gudel me naar ’t station brengen. Ik mocht geen taxie nemen n ’t station. Toe ik eindelijk thuis was e ’t huis wat warmer werd had ik [begin onderstreping] 2 [einde onderstreping] keer een nieuwe hete waterzak nodig om op temperatuur te komen, maar in één nacht kwam ik het allemaal te boven, de volgende middag zou Zus kome met Warren en kindje en door de heerlijke hulp van juffie en Mevr Ouwerkerk die op ’n telefoontje ook kwam, heb ik het prachtig kunnen volbrengen. Als een blok zoo moe viel ik om ± zes ? uur in bed en sliep in wat ik niet bedoeld had. Toen ik wakker werd brandde alle lichten en was het half negen, temperatuurde en had 37,4 (nooit vitaal[?]) en vond dat teleurstellend na zoo ’n nacht! Direct daarop belde Cora op e vertelde van W enz e vroeg hoe het met mij was. Ik zei dat ik teleurgesteld was over mijn temperat in de morgen en over ” gisterenavond” [begin onderstreping] enz [einde onderstreping] toen ze ineens [begin doorhaling] zij [einde doorhaling] zei maar weet ik wel hoe laat het is en welke dag. Ik zei ja Di morgen half negen, nee zei ze maandagavond half negen en kreeg ’n ware lach explosie. Ik zei “schrijf het maar niet aan Han want ze zou denke dat ik aan het malen was! Ik vond wel naar nog die hele nacht maar heb toch weer lekker geslapen en voel me veel beter, zoodat ik officieus op ben, maar lekke thuis blijf en voor niemand te spreken als mevr Ouwerkerk! [begin doorhaling] ik had [einde doorhaling] Daar belde Christie op en die had ook haar belevenissen buitenhuis gehad met heel vette boerenkool en we zeid dat we toch allebei dolblij waren als we weer in ons eigen hokje waren. Bij Zus was het ook wel prettig geweest maar toen Aagt ’s maandags en Zus donderdags al weg moest vond ik het alleen toch niet prettig meer in dat grote lege huis zonder heel eigen plekje met kachels enz die je ook niet goed weet te hanteren. Met Warren hier was het wel prettig, alhoewel het toch wel verschil maakt of je met architect of arch.studenten etc te maken hebt. Hij was wel heel erg geïnteresseerd, maar ik denk ook vooral psychologisch en als levenshouding . Ze voelde zich volkomen op hun gemak leek me en hadden zoo ’n verschrikkelijk lief vrolijk kindje, dat ’t vooral op mij gemund had, vermoedelijk iets als ’n grootmoeder zag in me ik moest namelijk zoo vreselijk lachen toen ik de trap af kwam en vanaf het schavotje ’n rood wollen puntmutsje zag met daaronder dat lieve kleine hoopje mensch van 19 maanden. [begin doorhaling] we he [einde doorhaling] We hebben hem ook nog wat werk van jou laten zien, waar hij met veel belangstelling naar keek. Tot mijn spijt kon ik ze slecht verstaan. Ze sprake vaak vrij vlug onder elkaar en met Zus maar ik geloof toch wel dat het geheel wat aansloeg. Ik zal er Zus nog eens naar vragen. Ze had hen al je “Gaastin huis”[?] laten zien, wat hem toen ook al geïnteresseerd had. hij lijkt ’n warmbloedige forsche kleine man, ernstig en levendig, de vrouw heel fijn en lang en mooi met koel blik en toch eigenlijk lieve ogen en goed verstand en de essentie van de dingen (soms? vaak?) aanvoelend. Ze lijkt mij ’n beetje ’n rem op hem die hij bewust gekozen heeft. Ze wacht in mei de 2de baby. Zij maakt ’n zeer voorname indruk, hij niet wel van geestelijk ? niveau zeker van intellect niveau. Hij vindt de zigzag stoel geweldig mooi en de bruinelamp. Ik hoop dat je met die mensche eens wat te maken krijgt.[tekst rechter kantlijn] haar vader was “uitvinder” op het gebied van radio enz.[einde tekst rechter kantlijn] Ik heb Gruns nog niet te pakken gekregen voor de fotos v clubhuis maar hij zou mij opbellen is de afspraak. Ik hoop dat je de vrouw en haar huis hebt ontvangen. Heb geen idee hoe of de post lijdt onder de staking bij jullie. Die kaart was niet uit Pittsburg daar hoorde ik niets van, wel van [begin doorhaling] die [einde doorhaling] Amer. vriend die hier 2 dage propageerde en in Italie doorging, ’n foto kaart maar die kaart waarvan het afzenders adres niet te lezen was, die bedoel je denk ik, was van Smithson. P Peter Smithson, ’n heel invloedrijk arch. in London invloed op jonge menschen in Engeland, contact Bakema en aldo[?] en hij schreef ’n artikel in Bauen und Wohnen, dat je kreeg. Smithson’s naam moet je beslist kennen! Wat ’n kletsbriefje hè? Je moet vooral niet er op ingaan, dat verwacht ik niet hoor. Heb ik je al geschreven dat Kieviet van mevr. Bijl z’n flat kocht en dat hij hem van mij had willen kopen maar uit ’n soort koopmans houding onverschilligheid voorwendde waarop Gaastra op Bijl inging. Ik heb er geen erg prettig gevoel over wat Gaastra Jr betreft en Kieviet ook niet maar alhoewel het me ’n aardig bedrag gescheeld zou hebben nu scheelt het me [begin onderstreping] alle [einde onderstreping] zorg en ’t is toch gebeurd! Ik heb tot nu toe helemaal niet onder de verkoop geleden, heb wel eens twijfels of ik dit had moge doen zoo helemaal uit handen geve, maar ‘t [begin onderstreping] was [einde onderstreping] niet vol te houden. Een v de laatste dagen voor 1 jan werd ik ’s avonds van half tien opgebeld dat bij Lonk die was vertrokken in de storm en regen raam stond te klepperen dat meteen stuk sloeg. Dit deed de deur toe.[begin tekst linker kantlijn] Ik lag al in bed en gelukkig heeft juffr. Arlman[?] ’s avonds en de volgende dag v Sante de situatie voor mij gered. Zoo nu [begin onderstreping] moet [einde onderstreping] ik stoppen ben [begin onderstreping] erg benieuwd [einde onderstreping] hoe het jullie gaat! Lief kusje van Kee.[einde tekst linkerkantlijn].