Hotel Benjamin Franklin, Chestnut Street at ninth, Philadelphia 5 Penns. Lieve allemaal. Zit voor een groot bureau in de toekomstige tentoonst. ruimte tusschen 45 kisten van meer dan 3 meter lang met een lijst en een plattegrond voor me te wachten tot de zaak los komt, te zeggen waarheen er mee enz. Het leven is erg druk, en warm binnenshuis, buiten Holll Paaschweer, heel koude wind en zon, maar toch niet die gemeen wind van bij ons. ’s Avonds zijn we te moet om uit te gaan en blijven dan wat vooruit werken in ’t Hotel. Kamer met badkamertje wc, warm kout en ijswater, kamerlift meisjesnegerinnen. We ontmoetten hier gisteren ’n zwager van v. Eesteren, groothandelaar in bollen en planten hier uit de buurt, ’n Zweedsche beeldhouwster met tekeningetjes van 7 kinderen uit één gezin in Den Haag, vader Zwitser dominé heet Pfeiffer. Er waren bijzonder aardige bij. Die vrouw wil per se 2 jaar geleden ’n boek over Holland schrijven en toen vroegen haar uitgever en kennissen hier of ze gek was. Er was geen belangstelling v Holland in Amerika. Holland is in the dogue house. Dit is wel wat veranderd, lijkt me. Over het bezoek v d Prins die wel gewaardeerd wordt hier om z’n houding in de oorlog, is weinig in de kranten geschreven. Onze buurten in Philadelphia is alhoewel heel groot, toch ’n tikje Provinciaals na New York. Ik vind de bediening in New York veel prettiger misschien meer cosmopolitisch ingesteld. // Hier in deze enorme zaak kent iedereen [stukje papier afgescheurd] wil wat zeggen. Onze tentoonstellingswinkel is maar een heel klein stukje v d oppervlakte, nog niet bij benadering te zeggen hoe groot de oppervlakte van een etage wel is! Iedereen is [begin doorhaling] in de zaak [einde doorhaling] voorkomend en aardig bij het werk. En Holland Fair is een toverwoord. Dan zouden ze je bijna aan het hart drukken (altijd hier bij Gimbels). De baas Kaufmann zag ik nog niet. In New York zag ik wel erg mooie dingen in sommige fijne zaken maar het is vaak er door elkaar en naast elkaar mooi en lelijk, fijn en grof. Gisteren zijn we doorgedrongen naar het meer Westelijke deel v Phil. Hier konden we toch dikwijls wel bewonderen. Enkele prachtige winkels, een brede schoenwinkel top op het pleintje ’n glasfront met glas deur zonder stijl, en al prachtig verlichte glazen plafonds door de hele winkel: de Nylon kouzen kosten hier 1 dollar. 1.00 enz. Ze zijn groffer, maar mooi gedempt v kleur. De etalages zijn soms ook erg mooi. Wat me het meest treft hier is niet eens het verticale maar de enorme horizontale afmetingen. We zagen Central Station in New York, met ‘n overdekte hal waar je v boven in keek en waar het vol menschen was. En ook nog zachte muziek. Zoo groot als ik het nergens nog zag. Ruimtelijk grootsch alhoewel je de details niet accepteert toch groote architectuur als vanwege de ruimtewerking. We wandelden dan westwaartsch door Phil. en kwamen in een film prachtig gekleurd terecht, Nancy goes to Rio, met plotseling Carmen Miranda! ’t Was een prachtige avond. Toen zagen we voor ’t eerst ’n fietsje in Amerika. ’t Reed dwars voor ons over het trottoir in een zijstraat met een stuntje. En het mannetje was precies van blik. Leek ’n mechaniekje van ’t groot. Het is hard werken om 12 uur ben ik doodop, dan lunchen om 1 uur weer wat opgeknapt om half 5 bijna dood, dan ’n icecream of zo. Dan even naar hotel, dan eten, wel niet te vroeg want dan is het afgrijzelijk druk en dan meestal te moe om nog wat te doen. We werken voor de volgende dag en gaan heel vroeg slapen.