Vanaf de zeventiende eeuw was in Nederland de zogenaamde Japonsche rock een zeer geliefd kledingstuk. Deze comfortabele kamerjas voor heren werd oorspronkelijk binnenshuis gedragen of bij informele gelegenheden. De vorm van de jas is afgeleid van het traditionele kimonomodel met shawlkraag, maar de kenmerkende lange mouwen ontbreken. De gewatteerde kamerjas in de collectie van het Centraal Museum is gemaakt van lichtblauwe zijde en is gedeeltelijk met de hand beschilderd en deels bedrukt. Vermoedelijk zijn voor de decoratie van de jas de shiborie-zome (tie-dye) en de katagami (uitsparing) technieken toegepast. Bij deze laatste techniek werden eerst uit moerbeibladeren gesneden stencils op de stof bevestigd. De stof werd vervolgens ingesmeerd met een pap van gestoomd rijstmeel en rijstzemelen. Daarna werden de stencils verwijderd. De stof werd  gedroogd en opnieuw besmeerd, nu met een lijmachtige vloeistof uit sojabonen. De combinatie van verschillende technieken werd in het Japans poëtisch tsujigahana (bloemen op de kruispunten) genoemd. Op het oog lijkt het patroon van grote en kleine bloemen zich te herhalen. Wanneer we echter goed naar de decoratie kijken, zien we dat elke bloem verschilt en dat er uiteenlopende vlinders en libellen zijn afgebeeld. Een enkele bloem is met enige zekerheid te definiëren, zoals de chrysant of de Paulownia. Op de stof is één bliksemschicht waar te nemen. Het is het enige motief op de kamerjas met scherpe punten.