Buhlebezwe Siwani brengt met dit werk een liefdevol eerbetoon aan de zwangere Zwarte vrouw. Ze verbeeldt haar als een rustige, vanzelfsprekende aanwezigheid in de ruimte. 

Haar blik is zowel zacht als confronterend, haar lichaamshouding kwetsbaar én onwankelbaar. Van een afstandje lijkt het een beeld van groen brons, maar het is gemaakt van gemakkelijk  verkrijgbare groene zeep. Die symbolische materiaalkeuze verwijst naar een opgelegd idee van zuiverheid. In Zuid-Afrika groeide Siwani op met de zeep die gebruikt werd voor het schoonmaken van kleding, maar ook voor het lichaam. [tekst 2025]