Eva Spierenburgs untitled attempt (to carry) gaat over twijfels rondom het mogelijke moederschap. De contouren van het werk volgen haar ademhaling, alsof ze zich voorstelt dat ze een leven in zich draagt. Het lichaam is teruggebracht tot buik, heupen en geslachtsorgaan, wat doet denken aan eeuwenoude  vruchtbaarheidsbeelden. In haar midden echter geen baby maar een volwassen gezicht. Spierenburg ziet het werk als een symbolisch gesprek tussen zichzelf als mogelijke ouder en met haar mogelijke kind. Spierenburgs werk gaat vaak over het lichaam en laat zien hoe persoonlijke ervaringen bredere, universele
thema’s aanspreken. [tekst 2025]