Deze pendule was een ‘mooi’ object voor de beau monde van de negentiende eeuw. Ze worden ook wel ‘pendules au bon sauvage’ genoemd. Het verbeeldt, vanuit de witte blik, een utopische primitieve mens die leeft in de natuur, geen seksuele schaamte kent en niet bedorven is door de westerse beschaving. De ‘nobele wilde’ is een veel gebruikt thema in de negentiende eeuw en is vervlochten met een kolonialistisch-racistisch wereldbeeld. Dit botst met een divers en inclusief wereldbeeld. Is het mogelijk iets om esthetische redenen te waarderen en het tegelijkertijd moreel af te keuren?