'Je moet werken vanaf je voeten tot je hoofd', adviseerde Gerrit Benner ooit aan collega-landschapschilder Willem den Ouden. De Friese Benner, autodidact, kwam pas rond zijn vijftigste met zijn werk naar buiten. Hij vergaarde snel bekendheid in binnen- en buitenland. Hij ontwikkelde een eigen soort expressionisme: 'Je moet de gedachte aan kunst van je afzetten en dan jezelf zijn: rustig doorwandelen, in je eigen gebied.' Het landschap om zich heen noemde hij 'de wondere wereld' die hij op elementaire wijze trachtte uit te beelden. [tekst 2011]