Het schilderij toont Willinks voorliefde voor de 17de-eeuwse landschapsschilderkunst van Poussin en Lorrain. Een 17de-eeuwer zou echter nooit in een landschap zowel een classicistisch paleis als een fabriek plaatsen. Willink monteerde eigenlijk twee beelden aan elkaar, een techniek die hij vaak toepaste. Zo schiep hij geloofwaardige beelden van een niet bestaande werkelijkheid. Hij verbeeldde zijn visie op de wereld, in dit geval vermoedelijk op das Tausendjährige Reich van Hitler als het schijnbaar ongenaakbare paleis, dat eind 1943 een eerste gevoelige nederlaag leed. Dat jaar had Willink het doek de titel 'De boodschap' gegeven en een ruiter op de voorgrond geschilderd. Na de oorlog haalde hij die weg.