Jan Schoonhoven gebruikt eenvoudige materialen voor zijn reliëfs: karton, papier en muurverf. Hij vindt dat een kunstwerk zo minimaal mogelijk moet zijn, volgens minimale principes. De eerdere reliëfs – zoals Construction détruite ‘Ippolito’, 1958 – vindt hij achteraf te expressief. In het vervolg hanteert hij het zgn. principe van de ‘Reihungen’, de herhaling van een geometrische vorm. De ‘Reihung’ speelt een belangrijke rol in de kunst van de Duitse Zero-groep. Schoonhoven is een van de oprichters van de aan Zero verwante Nul-groep die van 1960 tot 1965 actief is.